قرار ما در ابتدای کوچه امامزاده یحیی است؛ جایی که قرار است تهران امروز را برای چند ساعت پشت سر گزاشته و قدم به دنیای تهران قدیم بگذاریم. پیش از آغاز پیاده‌روی، به قنادی بهار رفته و برای امروزمان توشه برمیداریم ؛ قنادی‌ای که در روایت این سفر، نامش با شیرینی‌های قدیمی تهران گره خورده است. شیرینی‌هایمان را تهیه می‌کنیم تا عطر و طعم این خاطره، در ادامه مسیر نیز همراه‌مان باشد. از اینجا به بعد، مسیر را پیاده طی می‌کنیم؛ آرام، بی‌عجله و با چشم‌هایی مشتاق کشف جزئیاتی که شاید سال‌ها از کنارشان گذشته‌ایم، بی‌آنکه داستانشان را بدانیم. نخستین ایستگاه ما خانه کاظمی است؛ عمارتی باشکوه و وسیع با معماری اصیل ایرانی که شکوه زندگی در تهران قدیم را به تماشا می‌گذارد. در میان حیاط، آجرها و پنجره‌های این خانه، می‌توان ردپای روزگاری را دید که خانه‌ها تنها محل سکونت نبودند، بلکه روایتگر جایگاه اجتماعی و سبک زندگی صاحبانشان بودند. در ادامه، از کنار امامزاده یحیی عبور می‌کنیم؛ یکی از چهار امامزاده کهن تهران که حضورش در این محله، پیوندی عمیق میان تاریخ، اعتقاد و زندگی روزمره مردم ایجاد کرده است. چنار کهنسال و حدوداً نهصدساله این محدوده نیز ایستگاهی برای مکث و تأمل است؛ درختی که گویی قرن‌ها تهران را دیده و بی‌آنکه سخنی بگوید، شاهد آمدوشد نسل‌ها بوده است. کوچه‌ها را ادامه می‌دهیم و در مسیر، با یاد و نام نخستین شهید مشروطه در مدرسه تاریخی محله آشنا می‌شویم؛ روایتی از روزگاری که تهران در تب‌وتاب آزادی‌خواهی و دگرگونی بود. سپس از بازار پسته‌بک می‌گذریم؛ یکی از گذرهای قدیمی و سرپوشیده تهران که هنوز حال‌وهوای بازارهای سنتی را در خود حفظ کرده است. در همین حوالی، به حمام نواب می‌رسیم؛ بنایی که برای بسیاری از دوستداران سینمای ایران، یادآور صحنه‌های ماندگار فیلم «قیصر» ساخته مسعود کیمیایی با بازی بهروز وثوقی است. اینجا تاریخ معماری با خاطرات سینما در هم می‌آمیزد و فرصتی فراهم می‌شود تا بخشی از خاطره جمعی سینمای ایران را دوباره مرور کنیم. در ادامه، از مقابل خانه مهرانگیز کامبیز می‌گذریم؛ خانه‌ای که با سریال خاطره‌انگیز «پدرسالار» در ذهن بسیاری از ایرانیان جای گرفته است. کمی آن‌سوتر، مدرسه تیمسار بدر را می‌بینیم؛ مکانی که با فیلم «گوزن‌ها» نیز پیوند خورده است. عودلاجان؛ محله‌ای که تهران در آن نفس می‌کشید در ادامه، از کنار خانه امینه اقدس عبور می‌کنیم؛ بانویی شناخته‌شده در دربار ناصرالدین‌شاه که از نزدیکان و سوگلی‌های او بود. این بخش از مسیر، ما را با گوشه‌ای از زندگی زنان دربار و مناسبات اجتماعی آن روزگار آشنا می‌کند. پس از گشت‌وگذاری سرشار از تاریخ و خاطره، نوبت به یکی از دل‌چسب‌ترین بخش‌های سفر می‌رسد؛ صرف ناهار در مجموعه تاریخی خانه فخرالملوک، رستوران نان و نمک. در فضایی آمیخته با معماری سنتی و حال‌وهوای خانه‌های قدیمی، فرصتی برای استراحت، گفت‌وگو و لذت‌بردن از طعم غذا خواهیم داشت؛ مکثی خوشایند میان روایت‌های گذشته و ادامه کشف تهران. پس از ناهار، مسیرمان را با بازدید از خانه مدرس ادامه می‌دهیم؛ خانه‌ای که نامش با یکی از چهره‌های تأثیرگذار تاریخ سیاسی ایران گره خورده است. سپس به خانه پهلوان رزاز می‌رسیم؛ یادگاری از تهران پهلوانی و فرهنگ جوانمردی، جایی که نام و خاطره پهلوانان، بخشی از هویت اجتماعی این شهر را روایت می‌کند. در پایان، با شیرینی‌های تهیه‌شده از قنادی بهار و صرف چای، دورهمی گرم و صمیمانه‌ای خواهیم داشت؛ فرصتی برای مرور خاطرات روزی که تهران را نه از پشت شیشه خودرو، بلکه با قدم‌هایمان کشف کردیم. سرانجام، با کوله‌باری از تصویر، قصه و خاطره، به همان نقطه آغازین در کوچه امامزاده یحیی بازمی‌گردیم؛ جایی که خودروهای شخصی‌مان منتظرند و ما با نگاهی تازه به تهران، سفرمان را به پایان می‌رسانیم.